Julien VrebosLezingen
Bussel à la Julien
Brussel staat hier voor een stad die meer is dan het hart van Europa. Brussel is een mentaliteit van “leven en laten leven”. Mocht ik geboren zijn tussen de kiekskes en de konijnen zou ik dezelfde zotte kop hebben, maar er zou iets anders in zitten. Deze stad heeft mij gemaakt tot wat ik ben, maar vooral de weg gewezen naar verdraagzaamheid. Brussel is een land zonder vlag en zonder hymne, met als enige identiteit de diversiteit van de mens. Diversiteit die mij constant geïnspireerd heeft in het tot stand komen van al mijn tv-werk. Kukeleku, mijn reeks en boek over Wallonië, is hier een sprekend voorbeeld van. Ook mijn jongste Hotel Espérance, een art deco hotelletje, waar mensen een zeer persoonlijk verhaal komen vertellen, onder het motto Brussel is Esperance. Met als enige conclusie “men moet het beste hopen, het ergste komt gauw genoeg”.
“Wie ik ben is eigenlijk van minder belang, wat ik ben is iets heel anders. Van wie ik ben zal er met de tijd geen spoor overblijven, alleen stof, maar goed ook. Daarom hecht ik niet het minste belang aan cv’s en andere rommel-informatie dat van mij een BV zou maken. Alles is relatief, zeker in de wereld van het fake sterrendom.”, Julien Vrebos.