Rimer LondonDJ/Dance/Beats
Beïnvloed door Sly Stone, Yellow Magic Orchestra, Acid House, Giorgio Moroder en Kraftwerk, kocht Amsterdamse producer Rimer London z’n eerste synthesizer en begon met 2 taperecorders een drummachine muziek op te nemen.
Nadat hij een in aantal verschillende bands had gespeeld, kwam hij in aanraking met Bas Bron. Samen vormen ze Comtron, een electro-techno groep die ook de ‘achtergrondband’ van De Jeugd Van Tegenwoordig vormt. Het debuutalbum van Comtron Follow The Money komt in 2007 uit en trekt direct de aandacht van Kraftwerk dat ze vraagt in hun voorprogramma op te treden.
In datzelfde jaar wordt Rimer getekend door Magnetron Music dat zijn eerste solo E.P. Sugar Booger onder de naam Rimeroni Vumani uitbrengt.
In 2008, inmiddels onder de naam Rimer London, richt Rimer samen met ontwerper Parra en rapper/zanger Faberyayo van De Jeugd Van Tegenwoordig, de electro-pop groep Le Le op. Na de eerste single La Bouche volgen al snel Hard en Skinny Jeans dat een groot succes wordt. Het album Flage ziet het licht en de derde single is het internationaal zeer goed scorende Breakfast. Drie jaar later wordt Flage nogmaals uitgebracht, ditmaal op het Duitse Gomma Records.
Onderwijl blijft Rimer langzaam werken aan zijn solo-project. In 2009 komt de Intercity E.P. uit waarvan twee tracks het nu ook op het binnenkort te verschijnen album zijn gekomen. Intercity en Go Away laten Rimer’s diepgewortelde liefde voor Italo en Techno zien. Op zijn titelloze debuutalbum gaat Rimer op het ingeslagen pad verder, al biedt het album nog veel meer. Pop, Dub, Wave en House zoals al te horen was op de in 2010 verschenen single Squaring The Triangle. Prachtig geconstrueerde nummers zonder te verzanden in producers-gepiel. De luisteraar achterlatend met een melancholiek gevoel, het soort melancholie dat je zowel blij als bedroefd laat voelen.
Foto © Sander Lanen